İlk Vahiy ve Peygamberlik

Hz. Muhammed (s.a.v.) kırk yaşına yaklaşırken Mekke toplumundaki putperestlik, haksızlık ve ahlak sorunları üzerinde düşünüyordu. Zaman zaman Hira Mağarası’na çekiliyor, yalnız kalıyor ve tefekkür ediyordu.

Ramazan ayındaki bir gece Cebrail geldi ve Allah’ın ilk vahyini ulaştırdı. İlk emir “Oku!” oldu. Alak Sûresi’nin ilk ayetleriyle başlayan bu olay, yirmi üç yıl sürecek peygamberlik görevinin başlangıcıydı.

İlk vahiy Peygamberimiz için çok büyük ve sarsıcı bir tecrübeydi. Eve döndüğünde Hz. Hatice onu sakinleştirdi, güzel ahlakını hatırlatarak Allah’ın onu yalnız bırakmayacağını söyledi. Daha sonra vahyin peygamberlik işareti olduğu anlaşıldı.

Bu olay bize vahyin Peygamberimizin kendi düşüncesi olmadığını gösteren önemli bir çerçeve sunar. O bu görevi kendi isteğiyle “ilan etmiş” biri gibi davranmamış, gelen vahyin ağırlığıyla karşılaşmıştır.

İlk emrin “Oku!” olması da ilim, öğrenme ve insanın yaratılışı üzerinde düşünme açısından dikkat çekicidir. İslam’ın mesajı cahillikten bilgiye, putlardan tevhid inancına ve haksızlıktan sorumluluğa çağırmıştır.

Peygamberlik yalnızca güzel söz söylemek değildi. Bundan sonra Peygamberimiz yıllarca insanlara mesajı ulaştıracak, baskılara sabredecek, yeni bir toplum yetiştirecek ve Kur’an’ı yaşayarak gösterecekti.

Ayet

“Yaratan Rabbinin adıyla oku!” Alak Sûresi, 1. ayet

Düşünelim

İlk vahyin “Oku!” emriyle başlaması bize nasıl bir eğitim mesajı verir?

Bu Haftanın Uygulaması

Alak Sûresi’nin ilk beş ayetinin mealini oku. “Oku, yaratılış, kalem, öğrenme” kelimeleri arasında nasıl bir bağlantı gördüğünü dört cümlede yaz.