Allah Sevgisi

Bir insanı sevmek için onu tanımak gerekir. Hiç tanımadığımız biri hakkında derin bir sevgi kurmamız kolay değildir. Allah sevgisi de Rabbimizi tanıdıkça, bize verdiği nimetleri fark ettikçe ve O’nun rahmetini düşündükçe güçlenir.

Allah’ı sevmek sadece “Allah’ı seviyorum.” demek değildir. Sevginin davranışa yansıması beklenir. Bir insan anne-babasını sevdiğini söylüyor ama onları sürekli kırıyorsa sevgisinde eksik bir yön vardır. Aynı şekilde Allah sevgisi de O’nun emirlerine değer vermeye, yasaklarından uzak durmaya ve bize verdiği nimetleri güzel kullanmaya götürmelidir.

Allah’ın bizi sevmesi konusu da önemlidir. Kur’an’da Allah’ın iyilik yapanları, sabredenleri, tevbe edenleri ve temizlenenleri sevdiği bildirilir. Bu ayetler bize Allah’ın sevgisini kazanmak için nasıl bir insan olmaya çalışmamız gerektiğini gösterir.

Allah sevgisi korkuyu tamamen yok etmez. Mümin Allah’ın rahmetini umar, aynı zamanda yanlış davranışlarının sorumluluğunu da bilir. Bu nedenle sevgi ile saygı, ümit ile sorumluluk dengede yürür.

Peygamberimizi sevmek de Allah sevgisiyle bağlantılıdır. Çünkü Peygamberimiz Allah’ın nasıl kulluk edilmesini istediğini bize öğretmiştir. Kur’an, Allah’ı sevdiğini söyleyen kişinin Peygamberimizin yolunu takip etmeye çalışmasını ister.

Allah sevgisini güçlendiren yollardan biri tefekkürdür. Gökyüzünü, bedenimizi, ailemizi, suyu, sağlığı ve bize verilen diğer nimetleri düşündüğümüzde Rabbimizin bize ne kadar çok imkân verdiğini fark ederiz. Şükür de sevginin bir ifadesine dönüşür.

Sevginin bir başka işareti de Allah’ı hatırlamaktır. Sevdiğimiz bir insanı nasıl sık sık hatırlıyorsak, namaz, dua, Kur’an ve zikir de Rabbimizi gün içinde unutmamamıza yardımcı olur.